همانند  امواج كه به شن زار ساحل راه مي جویند

 

دقایق عمر ما نیز به سوي فرجام خويش مي شتابند

 

دقیقه ها به يكديگر جاي مي سپارند

 

و در كشاكشي پیاپی از هم پيشي مي گيرند

 

آري زمان طراوت جواني را مي پژمرد

 

و بر ابروان زیبا شیار های موازی در می افکند

 

از گزند داس دروگر وقت هیچ روینده را زنهار نیست

 

مگر ترانه من كه در روزگار نامده برجای مي ماند

 

تو كيستي:

تو كيستي كه من اینگونه بي تو بي تابم

شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم

تو كيستي كه من از موج هر تبسم تو

بسان قايق سرگشته روي گردابم

من از كجا سر راه تو آمدم ناگاه

چه كرد با دل من آن نگاه شيرين آه

تو دور دست اميدي پاي من خسته است

چراغ چشم تو سبز است وراه من بسته است

تو آرزوي و  بلندي دست من كوتاه

مدام پيش نگاهي مدام پيش نگاه

چه آرزوي محالي است زيستن با تو

مرا همين بگذارند يك سخن باتو